klassiekers

[Arnold Smeets]

Met dank aan de Fehac wat algemene gegevens over klassiekers:


Als klassieker wordt een voertuig van 25 jaar of ouder beschouwd. In de regel is zo’n voertuig dan niet meer bij de eerste eigenaar maar heel vaak is zo’n voertuig wel het trotse eigendom van een liefhebber. Zo zijn er van de Citroën SM nu meer in Nederland dan de importeur er ooit verkocht heeft!

In Nederland zijn er in totaal iets minder dan 10 miljoen voertuigen. Slechts bijna 4% hiervan is ouder dan 25 jaar. Die bijna 4% is ongeveer 370.000 voertuigen en daarbij zijn ongeveer 195.000 personenauto’s en ongeveer 85.000 motorfietsen scooters te vinden. Maar ook zo’n 70.000 aanhangwagens en caravans! Kleinste groep: klassieke bussen, slechts 537 stuks groot.

Van die 4% voertuigen rijd 65% daadwerkelijk en de rest nauwelijks of niet. Die laatste groep is deels in bezit van een museum, deels in restauratie en nog een deel is gewoon in particulier bezit.

Al rekenend komen we dan op ongeveer 125.000 klassieke personenauto’s. Die rijden gemiddeld 1900 kilometers per jaar. 88% rijdt 0 tot 500 km per jaar. Slechts 9% rijdt meer dan 3500 kilometers per jaar. De ophef die af en toe in Den Haag opduikt over het rijden met klassiekers voor zakelijk gebruik is met deze cijfers dan ook meteen weer in de juiste proporties gebracht. Trouwens: welke werkgever wil zijn vertegenwoordiger laten rijden in een auto die elke 5000 kilometer een forse beurt nodig heeft en ook nog eens minder comfort en veiligheid biedt dan een moderne auto? Nee, de echte kilometervreter in een klassieker is zeldzaam. Het argument dat er geen motorrijtuigenbelasting betaalt moet worden voor een klassieker speelt nauwelijks mee bij de overweging een klassieker te kopen.

Het is wel te hopen dat de nieuwe APK richtlijn, tweejaarlijks voor personen- en bestelwagens ouder dan 30 jaar, niet zal leiden tot een tekort aan onderhoud. Klassieke voertuigen hebben meer dan anderen hun onderhoud nodig, o.a. vanwege het beperkte gebruik. Ook stilstand komt een voertuig niet ten goede!

Omdat auto’s in de afgelopen 25 jaren kwalitatief steeds beter werden zijn er uit jongere jaargangen ook steeds meer overgebleven. Ook een groeiend besef van historisch erfgoed speelt hierbij mee. Het aantal klassiekers loopt dan ook langzaam maar gestaag op, bij personenauto’s nu met ongeveer 10.000 per jaar.

De waarde van die klassieke voertuigen is niet bijzonder hoog. Meer dan 50% wordt onder de € 10.000,00 getaxeerd. Slechts 4% van de klassiekers kent een waarde van meer dan
€ 35.000,00 en vooral dat zijn nou die mooie auto’s die je op de voorpagina van oldtimerbladen tegenkomt.

Het bezit van zo’n klassieker is redelijk stereotype: mannen van boven de 40 jaar oud vormen 85% van de eigenaren van klassiekers. Wat wel opvalt: meer dan drie kwart van de eigenaren van klassiekers verdient minder dan 2x modaal. Het is dus niet een hobby van alleen maar rijke mensen.

Om die klassiekers heen zijn heel wat kleine bedrijven aanwezig die diensten aanbieden op gebied van onderhoud en reparatie. Veelal kleine bedrijven met enkele gespecialiseerde medewerkers. Deze branche zoekt goed, is vooral ervaren, personeel! Voor het behoud van de klassiekers is het wel van belang dat deze branche blijft bestaan. Hier komt het veel meer op vakmanschap aan dan bij een moderne auto, waar een computer aangeeft welk onderdeel vervangen moet worden. Laten we zuinig zijn op dat vakmanschap!

Arnold Smeets
28-01-2008