Herman schreef:Nooit met zo'n mannetje in discussie gaan, is veeeel te duur.
Tig jaar terug, maandagmorgen 0800uur, rijexamen CE:
Drukste kruispunt van Leiden, stoplicht op groen, maar vanwege de stressende forenzen die 'm overal tussenpersen trap ik midden op het kruispunt op de rem en verstop zo het hele zooitje. (want ondertussen was de kruisende rijbaan al weer groen.)
Hoop getoeter en geflits plus natuurlijk de bijbehorende hartelijke gebarentaal.
Volgende conversatie:
"Wat doet u nu??"
"Ik stop omdat het een rijexamen is, normaal gesproken douw ik 'm wel door. Maar je weet nooit met examinatoren"
"Wat doet u van uw vak?"
"Chauffeur".
"Doe maar net of het geen examen is, dan komt het wel goed"
"Zeker weten?"
"Jah"
Dus in de versnelling en eens flink op de hoorn gedrukt. En doorduwen met dat spul.
Kijk ik naast me, zie ik een grote grijns.
Ze zijn niet allemaal even rot.
Ff later stuurt hij me een straatje in waar zojuist, in een flauwe bocht, een nijvere PTT'er in een vlaag van verstandsverbijsterende werklust zijn tentje midden op straat had gezet, op een zodanige manier dat er nooit geen vrachtwagen meer langs kon.
De examinator kon hoog of laag springen, maar deze (toen nog) Staats-ambenaar was niet van plan om zijn levenswerk ook maar een paar decimeter te verschuiven.
Zat dus niks anders op dan achteruit te pokkelen met het triangelspul.
De examinator het achteropkomende verkeer tegenhouden en ik dat spul achteruit gezweet.
Nou reed ik toendertijd ook geregeld op een tractor met triangelaanhanger, das ik hoefde 'm maar twee keer recht te trekken tot de zijstraat . Soms moet je wel eens geluk hebben..
Jah, en dan is een uur snel om hoor, maar het was verder wel gezellig.
Examenafstand ca 5KM.:P
Rijexamen B:
10X in een Ford Taunus gelest, word ik voor het examen opgehaald met een splinternieuwe Mitsubitsu. Het Fordje had ff een dag te vroeg de geest gegeven. :?
Da's errug lekker voor je zelfvertrouwen, maar het was nu eenmaal niet anders.
De rijinstructeur heeft dat nog aan de examinator verteld en toen karren met de geit.
Na een paar minuten zegt die examinator: "Hij rijd wel lekker he?" en begint aan alle knopjes te rommelen zonder mij nog instructies te geven.
Dus domweg rechtuit blijven karren tot ie zei: "Weet je de weg terug? Rij dan maar weer naar het Witte huis, want ik geloof het wel. Lekker autootje trouwens".. En hij ging weer verder met van alles uitproberen en het instructieboekje lezen wat hij in het handschoenenkasje had ontdekt.
Nog ff achteruit ingeparkeerd (lukte per ongeluk) en ik was weer een papiertje rijker. :shock:
Rijexamen A:
De instructie luidde: "Als je me kwijt raakt dan wacht je gewoon een tijdje aan de kant van de weg. Zie je me niet binnen 5 minuten verschijnen dan ga je terug naar het Witte Huis."
Raak natuurlijk prompt de beste man kwijt in de ochtendspits.
10 minuutjes verdekt opgesteld gewacht, kalmpies an terug naar het Witte huis.
Komt precies die examinator aanrijden, stapt uit en zegt: "Je bent heelhuids aangekomen zie ik? Zag er wel goed uit hoor. Het is nu de moeite niet meer, trek in een bakkie koffie?"
Van rijexamen C weet ik alleen nog dat het gezellig was. :D
Kan er ook niks aan doen, maar ik heb blijkbaar altijd geluk gehad met die lui.. :oops:
Mvg, Leo. :D
